را با روغن‌هاى ديگر مانند روغن مغز هسته‌ى زردآلو و هلو مخلوط مىكنند و به نام روغن بادام مىفروشند . همان‌طور كه گفته شد اگر روغن بادام تلخ يا مغز زردآلو و يا هلو تحت تأثير آب قرار گيرند اسيد سيانيدريك و آلدئيدبنزوئيك توليد مىشود كه سمّى است بنابراين براى گرفتن روغن از اين هسته‌ها نبايد از آب استفاده كرد . روغن بادام ، رنگ زرد روشن و طعم ملايم دارد و هنگامى كه تازه است بو ندارد . اسانس بادام تلخ : اين اسانس مايعى زلال و بىرنگ است كه در اثر كهنه شدن به رنگ زرد كم‌رنگ در مىآيد بوى آن قوى ، طعمش سوزاننده و تلخ و بسيار سمّى است اسانس بادام تلخ به سهولت با اكسيژن هوا تركيب شده و اكسيده مىشود . بنابراين بايد شيشه‌ى محتوى آن كاملا پر و در بسته باشد و در جاى تاريك و سرد نگهدارى شود . شكوفه و گل بادام : گل و شكوفه‌ى درخت بادام داراى بوى مطبوع و طعم تلخ مىباشد . پوست ميوه‌ى بادام : به صورت جوشانده ، مصرف مىشود . طرز تهيه‌ى آن به اين صورت است كه پنجاه گرم پوست بادام شيرين را در يك ليتر آب مىريزند و مدت چند دقيقه آن را مىجوشانند سپس آن را صاف و مصرف مىكنند . برگ درخت بادام : براى تهيه‌ى جوشانده‌ى برگ درخت بادام پنجاه گرم برگ اين درخت را در يك ليتر آب مىجوشانند و سپس صاف مىكنند . مغز بادام : معمولا به صورت خشك شده و خام و يا بوداده مصرف مىشود . شير بادام : شير بادام را از مغز بادام بو نداده و خام تهيه مىكنند . براى تهيه‌ى آن پنجاه گرم مغز بادام را كاملا آسياب مىكنند تا به صورت پودر درآيد سپس مقدار بيست گرم عسل خالص به آن اضافه و با يك ليتر آب مخلوط مىكنند . مايعى مانند شير به دست مىآيد . نوع ديگر شير بادام كه براى كودكان شيرخوار و اطفال بسيار مفيد است و مىتواند جانشين شير مادر و يا مكمل آن باشد بدين ترتيب به دست مىآيد كه مقدار پنجاه گرم بادام را به مدت چند دقيقه در آب گرم قرار مىدهند تا پوست آن كنده شود سپس آن را آسياب مىكنند و به صورت پودر در مىآورند و مقدار كمى آب به آن اضافه مىكنند و به هم مىزنند تا به شكل خمير درآيد سپس خمير حاصل را با يك ليتر آب مخلوط و به هم مىزنند و سپس مقدار بيست گرم عسل به آن اضافه مىكنند تا كاملا حل شود . اين مايع را